Stadsdichter Esohe Weyden schrijft een gedicht voor Antwerp Pride

Fearless zijn kan ook betekenen stadsdichter worden in Antwerpen. Esohe Weyden nam in 2025 de fakkel over van Ruth Lasters die, enkele jaren eerder na een conflict met het toenmalige stadsbestuur, het bekende Antwerpse vers ‘met alle Chinezen’ letterlijk uitvoerde. Sindsdien heeft Esohe haar stempel gedrukt op de stad. Je kan haar werk onder meer vinden aan de gevel van de Permeke Bibliotheek, in Museum Mayer van den Bergh, in het Middelheimmuseum of het Runcvoortpark in Merksem. Dit jaar, en daar zijn we zeer trots op, schrijft ze een gedicht voor Antwerp Pride dat ze zal brengen tijdens Pride in Town.

Je hebt een achtergrond in rechten, journalistiek en poëzie. Wat verbindt die domeinen voor jou?

“Taal. In alles wat ik doe wil ik nadenken, schrijven en spreken. Als die combinatie aanwezig is, word ik heel gelukkig. Ik ben als jong meisje in de bibliotheek op poëzie gebotst en sindsdien ben ik door poëzie gefascineerd. Ik vind het bijzonder hoeveel je kan zeggen met weinig woorden. Het proces van blijven schaven tot het klopt, geeft mij veel voldoening. Ik denk dat poëzie vandaag ook een heel goed medium is. Vandaag passeert alles heel snel in de media. Als je eventjes de tijd neemt om iets te lezen, even een moment van verstilling creëert en even kan nadenken over wat je leest, kan dat rust geven. Het is een format dat goed bij me past.”

Is actualiteit een belangrijke inspiratiebron in je werk?

“Niet altijd. Het vertrekt vaak vanuit gevoelens of gebeurtenissen. Iets voelen is één ding, maar er woorden aan geven is iets anders. Ik hoop dat mensen zich daarin herkennen of er troost in vinden.”

Je schrijft nu een gedicht voor Antwerp Pride. Van waaruit vertrek je?

“Eigenlijk vanuit thema’s die mij bezighouden, zoals racisme en inclusie. Voor Pride ligt de focus ook op die thema’s. Het idee dat we in een volledig inclusieve samenleving leven klopt helaas nog niet. Integendeel. Intersectionaliteit is een belangrijk uitgangspunt in mijn werk.”

Hoe zal je het gedicht brengen tijdens Pride in Town?

“Als een spoken word-performance, samen met een muzikant, waarschijnlijk een pianiste. Die combinatie kan de emoties nog sterker overbrengen.”

Welke rol speelt de LGBTQI+-gemeenschap in jouw leven?

“Ik werk in de culturele sector en heb veel vrienden en collega’s binnen de gemeenschap. Ook in mijn nabije omgeving zijn mensen die zich identificeren als LGBTQI+. Dat maakt het iets heel nabij voor mij.”

Het thema van Antwerp Pride is ‘fearless’. Hoe fearless ben jij zelf?

“Niet honderd procent. Er is altijd een stemmetje dat twijfelt. Maar ik probeer dat niet te laten overheersen en toch te staan voor wat ik belangrijk vind en te vertellen wat ik wil vertellen.”

Had je dat stemmetje ook toen je gevraagd werd als stadsdichter?

“Absoluut. Door de commotie rond die functie heb ik even getwijfeld. Maar uiteindelijk heb ik geluisterd naar mijn buikgevoel en besloot het wel te doen.”

Is Pride nieuw voor jou?

“Nee, ik wandel al jaren mee in de parade. Maar dit wordt de eerste keer dat ik ervoor schrijf en optreed. Dat maakt het wel bijzonder.”

Intersectionaliteit of kruispuntdenken is een analytisch kader om ongelijkheid (en dus mogelijke discriminatie) te begrijpen als iets dat voortkomt uit de samenkomst van verschillende persoonlijke kenmerken: gender, etniciteit, sociale klasse, geaardheid, handicap, en zo meer.