‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Michiko

Michiko is dit jaar één van de gezichten in onze Trail of Stories. Maar je kan hen ook tegenkomen op een podium voor een performance of voor de lens voor een modellenopdracht. Voor Antwerp Pride geeft Michiko tips over hoe we beter met elkaar kunnen omgaan in de toekomst.

Wanneer ging je de term agender gebruiken?

Michiko Al van toen ik 10 jaar oud was, wist ik dat ik me niet voelde als de andere kinderen in mijn klas. Maar ik had weinig tot geen voorbeelden. Ik kende in mijn tienerjaren enkel de termen ‘holebi’ en ‘transgender’. Jarenlang dacht ik dat ik biseksueel of transgender was. Even dacht ik dat een jongen wilde zijn, maar na wat geëxperimenteer was het dat ook niet. Uiteindelijk heb ik dankzij de sociale media ontdekt dat er meer is dan op een binaire manier naar gender te kijken. Via tumblr en instagram ontdekte ik de queer voorbeelden die ik nodig had en leerde zo verder bij. De term ‘agender’ ontdekte ik toen ik 16 werd en ik wist dat het bij mij paste. Toen besloot ik ook om een andere naam te gebruiken zodat mijn geboortenaam mijn ‘deadname’ (de aanduiding dat een gegeven naam niet langer een betekenis draagt voor de eigenaar ervan, nvdr.) werd. Ik veranderde naar de voornaamwoorden die/hun/hen en ervaarde hierdoor gender-euforie. Eerst heb ik nog een tijd de term non-binair gebruikt maar uiteindelijk voel ik me het beste thuis met agender.

Je hebt dus een enorme evolutie doorgemaakt. Welke tips zou je je jongere nu zelf meegeven?

De ontdekking van je genderidentiteit en aantrekking gaat gepaard met hoe je zelf naar de wereld kijkt. De waarden die je tijdens het opgroeien meekrijgt van je ouders, je omgeving of via andere kanalen kan je meenemen in je leven maar je kan ze ook loslaten. Het belangrijkste is om je eigen waarheid te leven. Queer zijn is bevrijdend. Zoek ook naar informatie. Je leert nooit teveel over de queer-gemeenschap. En weet dat je er nooit alleen voor staat, ook al voelt het soms zo.

Hoe vier jij je genderidentiteit?

Door er openlijk over te praten. Op mijn Instagram plaats ik educatieve posts gebaseerd op mijn eigen ervaringen en op een laagdrempelige manier. Ik beantwoord ook vragen. Er is geen specifieke manier om nonbinair, agender of trans te zijn. Jezelf zijn en je eigen betekenis geven aan je identiteit is juist de ideale manier.

Wat zou je willen dat de maatschappij zou begrijpen over jouw genderidentiteit?

Iedereen zou moeten begrijpen dat het binaire denken een sociale constructie is, die uiteindelijk voor heel lang als de ‘waarheid’ werd gezien. Wij queers vormen ook geen bedreiging voor cisgender personen. Het is ironisch dat we van ‘het is oké om gay te zijn’ langzaam naar een ‘het is ook oké om cisgender of hetero’ te zijn. Queer zijn, genderidentiteit en alles wat vandaag naar boven komt is ook niet nieuw. Wij queer mensen hebben altijd bestaan. Het binaire denken is een zeer westers gegeven en werd verder verspreid door de koloniale geschiedenis. Om queerness en genderidentiteit beter te begrijpen stel ik voor dat mensen ook meer over de wereldgeschiedenis ontdekken, want dankzij het kijken naar andere culturen doorheen onze beschaving heb ik verschillende mogelijkheden kunnen ontdekken om volledig mezelf te zijn.

Wat zijn struikelblokken waar je dagelijks nog mee te maken krijgt in deze binaire wereld?

Mijn uiterlijk past in de sociale constructie van het vrouw zijn dus word ik continu aangesproken als ‘mevrouw’ met voornaamwoorden zij/haar. Mensen gaan ervan uit dat ik een vrouw ben en vragen nooit of dat werkelijk wel zo is, of vragen ook niet naar mijn voornaamwoorden. Ik maak natuurlijk ook wel eens fouten of ik ga er soms van uit dat iemand een bepaalde genderidentiteit heeft. Maar ik doe mijn best om die eerste gedachten niet te laten bepalen hoe ik iemand aanspreek en, als het mogelijk is, om achter hun identiteit en voornaamwoorden te vragen zodat ik de persoon juist kan aanspreken.

Je krijgt vast vaak ook foute vragen. Welke vragen mag je een trans/nonbinair of gender non-conforming persoon niet stellen.

Over het algemeen zou je geen persoonlijke vragen mogen stellen. Zelfs als een transpersoon bijvoorbeeld op sociale media openlijk deelt dat die trans is, geeft dit niemand het recht om persoonlijke vragen te stellen naar de transitie of de geslachtsverandering. Dus geen vragen als: Wat ben je echt? Wat is je geslacht? Ben je al geopereerd? Wat is je ‘echte’ naam? Waarom kleed je je nog steeds zo? Ben je een hij of zij?… Als je weet dat iemand trans is moet je ook geen mannelijke of vrouwelijke kenmerken beginnen zoeken. Een goede check is jezelf afvragen: zou ik deze vragen ook aan een cisgender persoon stellen?

Wat zijn jouw dromen voor de perfecte queer wereld?

Ik wens dat iedereen zichzelf kan zijn. Zich kan uiten zoals die wilt en dat we elkaar begrijpen. Queer personen hebben altijd bestaan en het is tijd dat we het erkennen. Ik zou graag willen dat queerness als een normaal deel van de maatschappij wordt beschouwd. Non-binair zijn is zoveel meer dan die/hen/hun voornaamwoorden en gender inclusieve wc’s, maar momenteel moeten we hierop focussen omdat het kleine stappen vereist om tot het doel te komen namelijk een inclusieve wereld waar we allemaal geaccepteerd zijn.

TRAIL OF STORIES

Tijdens Antwerp Pride kan je op reis door de stad op zoek naar boeiende portretten van mensen uit de LGBTQIA+ gemeenschap en hun allies. Trail of Stories is terug, met een nieuw parcours, nieuwe portretten, nieuwe verhalen en is net zo verrassend als vorig jaar. Op meer dan vijftien plekken in de stad vind je grote portretten, gemaakt door fotograaf Noortje Palmers. Het is weer een bonte mengelmoes van een aantal bekende en minder bekende mensen uit onze gemeenschap.

Dit jaar stelden we hen de vraag: hoe ziet jouw Queertopia eruit? Op basis van hun verhaal bewerkte illustrator Mattias De Leeuw de verschillende fotoportretten tot een mooi en inventief kunstwerk. Via een QR-code kom je achter het verhaal van de geportretteerde, of lees je het verhaal op antwerppride.com. Het zijn allemaal inspirerende en soms ontroerende verhalen over menselijke dromen van een ideale LGBTQIA+ samenleving. Trail of Stories is te zien van 1 augustus t/m 31 augustus. Dus wrijf je beentjes in, zoals we hier in Antwerpen zeggen, en paradeer langs de Trail of Stories!

HOE WERKT HET ?

  1. Ga naar de foto in het straatbeeld waar jij meer wil over weten.
  2. Neem je smartphone bij de hand en scan de QR-code
  3. Je komt meteen op onze site terecht. Daar lees je het verhaal achter de foto en kan je een interview bekijken met de persoon op de foto.

OTHER STORIES

Dit jaar kan je de verhalen ontdekken van Michiko, Nicola Brajato, Hannes & Liesbeth, Matthias De Roover, Liliane Saint-Pierre, Marleen Hufkens, Gregory Frateur, Johanna Pas, Anneke & Pascale, Dena Vahdani en Sem Lenau.

De ander Stories vind je hier: